اي شب از روياي تو رنگين شده

اي شـب از رويـاي تـو رنـگيـن شـده

ســـينـه از عـــطــر تـــوام ســنــگـيــن شـده

اي بـــه روي چــشــم مـــن گــسـتــرده خـويـش

شـــاديم بـــخـــشـنـده از انـــدوه خــويــش

هـمچو بــاراني كـه شــويـد جـسـم خـاك

 هســتـيـم زآلــودگـي هـــا كــرده پــاك

      اي تـپــش هـاي تـن ســوزان مــــن

          آتـــــشـي در ســـايه مــژگـــان مــــــن

               اي زگـــنـــــدم زارهــــا ســـــرشــاتــر

                    

               اي ز زريــن شـــاخــه هــا پــربــارتـــر

          اي بـــگــشـــوده بـــر خــــورشــيــدهـــا

    در هـــجـــوم ظـلــمــت تـــــرديــدهــا

بـــا تــوام ديـگـر ز دردي بيم نــيست

هست اگر، جــز درد خـوشبختيم نيـست

      اي دل تـنگـم مـن و ايــن بـار نـــور؟

          هــــاي هـــوي زنــدگـي در قـعـر گـور؟

                اي دو چــشـمانــت چــمــنـزاران مــن

                           

                داغ چـــشمـت خـورده بــر چـشمان من

            پيـش از ايـنت گر كه در خــود داشـتـم

      هــــر كـســي را تــــو نـمـي انـگــاشـتـم

 درد تــــاريــكـي ســت درد خــواســتـن

 رفـــتـن و بـــيـهـوده خـود را كـاســـتــن

     ســرنـــهـادن بــرسـيـنـه دل ســيـنــه ها

          ســيـنــه آلـــودن بـه چـــرك كـيـــنـه هــا

               در نـــوازش، نــيــش مـــاران يــافـتــن

                           

                زهـــر در لــبـــخـنـد يـــاران بــــافــتــن

           زر نـــــهــــادن در كــــــف طــــرارهــــا

      گــــم شــــدن در پــــهــنــه بـــازارهــــا

 آه، اي بــــــــا جـــــان مــــن آمـيــخـتـه

 اي مـــرا از گــور مـــــــن انـــگـيــخـتــه

      چـــون ســـتــاره، بـــا دو بــال زرشـــان

           آمـــــده از دور دســـــت آســــمـانـــهـا

                از تــــو تــنــهـا بـيم خــامـوشـي گـرفت

                        
               
                

               پــيـكرم بــوي هــم آغــوشي گــرفت

               جـــوي خــــشــك ســـيـــنـه ام را آب تـــــو

               بــــســـــتــر رگــــــهـــام را ســـــيــــلاب تــــو

               در جــهـانــي ايـــنـچـنـيـن ســـرد و ســــيــاه

               بــا قــدم هـايـت قـدم هـايـم به راه

فروغ فرخزاد

بـــــ ـــــــ ــــا تــــــ ــــو

بـيـا بــا هــم بـخـوانـيـم

شـــ ـــكوه لـحــظــه‌هـ ـا را

بــــ ــــيـا بـا هــم بـــبـيـنـيــم

ســ ـــــــــــــــ ـكوت يــ ـاســــ ــها را

بـــ ـــيـا بـــــــاهــ ـــم بـــخـــــنـديـم

وفــــــ ــــــــــ ــاي بـــ ــــ ــي‌وفـــ ــــــا را

بـــــــ ــــيا بــ ــــــــا هــــ ـم بـــــگريـــ ـــيـم

شــــــ ـــــ ــكــــســـــــت  لالــــه‌هــ ــــــ ـــا را

بـــــ ـــيــــا بـــــا هــــ ــــم بــــ ــلرزيم

شــ ــــــــروع بـــ ــادهـــــــــا را

بـــ ـــيــــا بــا هـم بسازيم

تـــــــــ ــــمام ســ ـــازهـا را

بــــ ــــــــ ــيا بـــــا هــم بــغـريم

تـــــــ ــــ ــمـــــ ـــام دردهـــــ ــــــ ـــا را

بـــــ ـــــيــــا بـــ ـــا هـــ ـــم هــــــــمـيــشـه

بـــ ــــــ ــه هــ ــــم عــ ــ ــ ــــاشـق بـمـانـيم

بــــ ـــيـا بــــ ــه حــــ ــرمــت عــ ــشــــق

مــــ ــن و تـــ ـــــو ، مـــــا بــ ـــمانـيم

چــ ـــرا كــــه بـــي‌تــــو مــــن هـــم

نـــــ ـــگاهـــــي ســــ ــــــرد دارم

دلــ ــــ ــي پـــــ ـــر درد دارم

بــ ــيـا بــاهـم بـمانـيـم

sweet love

 

مــــــــــــن بــــــا تـو نـیامدم کـه صـحرا بـیـنـم

 یـــــــــــــــــا بــــــــــر لـب جـوئی بـهوس بـنشینم مــــــــــــقــــــصـــود مـــــــــن آنست کـه تـو لاله و 

گــــــــــل مــــیچینی و مـن درد تـو بـرمـیچیـنم

روزی گــــــفــتــی

شـــبـی کــــــنم دلـــــشادت

وز بــــــند غـــمـان خـــود کــــنم آزادت

دیـــــــــــــدی کـــــــــــــــه از آن روز چـــــه

شـــــــــــــبـــــــها بـــــــگـــــــذشــــت

وز گــــــفته خــــــود هـــــیـــچ

نـــــیامد یـــــــادت

گـــویـنـد هــــوای

فـــــصــل آزاد خـــوشـــســت

بـــــــــــوی گـــــــــل و بــــــــــانـــــــگ

مــــرغ گـــلزارخـوشــســــت ابــریـــشـــــم

 زیـــــر و نـــــــاله زار خـــــــوشــــسـت

ای بـــی خــبـران ایـنـهـمه بـا

یــار خــوشـسـت

  عـشـاق بدرگهـت اســیرنـــــــــد بـــــــــــیــــــا

  بـدخـوئی تـو بـر تـو نـــگیــــــرنــــــــد بــــــــیــــــــــاهـرجـورو جـفا کـه کـــــــــــرده ای مـــــــــعــــذوری

زان پیش که عذرت نـپــــذیرنـــــــد بـــــیــــــــــا

دلـ ـــــ ــــتــ ـنـ ـگـ ــم

 

دلـ تنگم...!!!

دلـ تنگـ یکـ جرعه عشق !

من در این تاریکی پی نور میگردم...

پی خورشید پی عشق...

تا که شاید در این تاریکی شبه تیره تنهایی قلبم در میان

 پرتوهای نور عشق محو شود

اما افسوس...!

افسوس که شده ام تنها راهنمای تکـ تکـ سرابهای عشق

و وصال در کویر تنهایی قلبم

دلم میگیرد...

از سردی دیوارهای تنگـ و بی روح این اتاق

دلم میگیرد وقتی به دیوارهایی مینگرم که در این تنهایی ،

تنها امیدی واهی به قلبم میبخشد

دیوارهایی که روی آنها تابلوی وصال دستانم را به دستانتـ

کوبیده ام

تابلوهایی که سالهاستـ با نگاه به آنها تنهایی و

 بی کسی را در اتاقم سر کرده ام

حال وقتی دستـ به قلم میبرم ، قلم قرمز عشقم

خون گریه میکند

از دردهایی که در این کویر بی کسی کشیده ام

تنهایی...!!!

تنها واژه مانوس با قلبم

متنفرم...

از تکـ تکـ آجرهای این اتاق سرد و بی روح که

 مرا در خود حبس کرده

خشتـ های یخی...

آجرهای زندان تنهایی و دوری من !!!

کاش گاهی از کنار دلم گذر میکردی...

تا گرمی عشقتـ یخهای تنهایی این اتاق را آبـ میکرد...

و زندان جداییم راویران می ساختـ !!!!

رمــ ــ ـضـان مـاه عـــ ــشـق و دلـدادگـی

آمــد رمـضان هـست دعا را اثــری

دارد دل مــن شـــور و نــوای دگـــری

مـا بـنـده عـاصـی و گــنـهـكار تـویـیـم

ای داور بـخشنـده بـما كـن نظری

 

عشق زیباست اگر که عاشق باشی.کوچه های دل اگر چه از نظر ابعاد وحجم کوچک می آید ولی عشق با آن شکوه وعظمتش در آنجا خانه میسازدمن کوچه های دل را برگزیدم چون در خاک آن می شود نهال کاشت نهالی به نام عشق وان را با عطر محبت سیراب ساخت  من درکوچه های دل قدم زده ام شنیده ولمس کرد ام تا عاقبت عشق را  پیدا کردم ولحظه ها رابرای قلبهای عاشق ساخته لحظه های که برگرفته از دوران شیدایست عشق پاک زمینی راهیست برای نزدیک شدن به خدا واگر معنی عشق رادر بستری پاک وزلال بیابیم عاقبت معشوق واقعی ما خدا خواهد بود

 

امـیـــ ــــ ــد

             

زنـــ ــدگی زیـ ـباست ، نـه در رویـ ـا...

بـ ــوســه زیـ ــباست ، نــ ــه بـرای هـ ــوس ...

 

پـ ــرنده زیباست ، نه بـ ـرای قفس ...

 

دوست داشتن زیباست ، نه برای لمس كردن ، برای حس كردن ...

 

آری

                        

دوســ ـت داشتن زیباست ، نــه بــ ــرای لـــ مس كـــ ـردن ...

      

بــــ ــلكه بـ ــرای حـس كــ ــــردن

     

 

  

در اوج یــــــ ـــقینا گـــر چـ ــــه تـــ  ــردیدی هــ ــست

       در هـ ـــــر قـفــ ـــسی کـــ ـلید امـــــ ـیدی هــــ ــست

          چشـــــ ـمک زدن ســــ ـتاره در شـ ـــــ ـب، یـــ ـــعـ ــنی

              تـــ ـوی چــ ــمدان مـــ ـاه خــ ــــورشـــ ـیدی هــــ ــسـت

               

                در دفـ ـــتــــر شـــــ ــعر مـــ ـــن صـدا پــــنـ ـهان اسـ ــت

                یـ ـــک رود پـ ـــر از ســــــ ـتاره در جــ ـــریــان اســ ــــت

        مــ ــــــــــن در سـ ـــ ــر خـــ ــود ابـ ــر زیــــ ــادی دارم

 جــــیب کـلمات مـ ـــن پــ ــــــر از بـــ ـــاران اســـ ـــــت

چـــ ـــون عــ ـــود نــ ــــبود چـ ــــوب بـــ ـیـ د آوردم

     روی ســـ ـــــــ ــیه و مـــ ــــــوی ســ ــــپـــید اوردم

          خــ ود فــ ـرمـــودی کـ ـه نا امـ ــیدی ک ــفر اسـ ـت

               فـــــ ــرمـــ ــان تــــ ـــــو بـــــ ــــردم و امــ ــــید آوردم

                       

 

آرزو

 

  آرزو  دارم  

 شبی عاشق شوی

 آرزو دارم بـفهـمـــی درد را

 تــلـخـی بـــرخـورد هــای سـرد ر ا

 مــیـرسـد روزی کــه بـی مـن ســر کــنـی

 مـیـرسـد روزی کــه مــرگ عــشــــق را بـاور کـنـی 

 

  

 

  مـن منتظرت بــودم ولـی در نزد ی 

 بـــر زخــــم دلــــم گـــل مـــعطـــر نــــزدی

 گــــفــتـی کــــه اگــر شــود مـی آیـی امـــا

 مرد این دل وآخرش به او سر نزدی 

یادمان باشد

   

یـادمان بـاشد از امروز خطـایی نـکنـیـم

گر درون خود شکستیم صدایی نـکنیــم

پر پروانـه شکـستن هنر انسان نـیسـت

گر شکستیم ز غفلت، من و مایی نکنیم

یادمان بـاشـد گر شـاخه گلی را چیـدیـم

وقـت پرپر شـدنش سـازو نـوایـی نکنـیـم

یـادمـان بـاشد اگـر خـاطـرمـان تـنـها شـد

طلب عشق ز هر بـی سـرو پایی نکـنیـم 

  یـادمان بـاشـدکـه دیـگر دل تـنـهـا نیــسـت

یـاد تـو بـاشــم و هـر دم بـکـنـم راز و نـیـاز

یاد تو باشد از این پس من و تو ما شده ایم

هر دو عاشق دو پرستو دو مسافر شده ایم

  و در نـهایـت
  یادمان باشد

مرگ پایان کبوتر نیست
برای پروازی ابدی...

ادامه نوشته

داغ حسین

 

 

گفـتـمش نـقاش را نـقشي بـکش از زنـدگي
باقلم نقش حبابي بر لب دريا کشيد
گفـتـمـش تـصويـري از ليـلا و مجنـون را بـکش
عکس حيدر در کنار حضرت زهرا کشيد
گفـتـمش بـر روي کاغـذ عــشق را تـصويـر کن
در بيابان بلا تصويري از سقا کشيد
گفـتـمش سـختـي و درد و آه گشتـه حاصـلـم
گريه کرد آهي کشيدو زينب کبري کشيد

 

 

اشکم ز هجر روي تو خوناب شد حسين
مـويم ز غـصـه رشتـه ي مـهتـاب شـد حـسيـن
هر جا کنار آب نشســـــــتم ز داغ تو
از بــس که سـوخـتـم جـگـرم آب شـد حـسيـن
جانسوز تر ز داغ تو ديگر کسي نديد
خـورشـيـد هـم ز داغ تـو در تـاب شـد حـسيـن

ادامه نوشته

بیکرانه

به دريا شكوه بردم از شب دشت،

وز اين عمري كه تلخ تلخ بگذشت،

به هر موجي كه مي گفتم غم خويش؛

سري ميزد به سنگ و باز مي گشت .!

 

 

 

نه آن دريا، كه شعرش جاودانه است،

نه آن دريا، كه لبريز از ترانه ست .

به چشمانت بگو بسپار ما را،

به آن دريا كه ناپيدا كرانه ست !

 

همین نزدیکی

هرگز از دوری این راه مگو!

و از این فاصله ها که میان من و توست

...و هرگاه که دلت تنگ من است،

بهترین شعر مرا قاب کن

و پشت نگاهت بگذار!

تا که تنهایی ات از دیدن من جا بخورد!

و بداند که دل من با توست

و همین نزدیکی ست...

 

عشق پاک

 

 

دستانم گرمي دستانت را مي خواهد پس دستانم را به تو ميدهم

 

قلبم تپش قلبت را مي خواهد پس قلبم را به تو ميدهم

 

چشمانم نگاه زيبايت را مي خواهد پس نگاهم از آن توست

 

عشقم تمامي لحظات تو را مي خواهند وبراي با تو بودن دلتنگي ميکنند

 

دل من همانند آسمان ابري از دوري تو ابري است

 

درخشش چشمانم همانند خورشيد درخشان انتظار چشمانت را مي کشند

 

پس بدان اگر پروانه سوختن شمع را فراموش کند من هرگزفراموشت نخواهم کرد.

 

عاشـــــــقـــــــــانـــــــه دوســــــتت خواهــــــــــم داشـــــــــــت.

 

 

 

رمضان( ماه خدا)

دوباره ماه رمضان فرا رسید. ماه خدا و خود سازی، ماه قرآن، ماه تسبیح وسجاده و گلاب، ماه آب و آینه... ماه خاطرات رمضان برای تمام مسلمانان عزیزو دوست داشتنی است اما ما ایرانیها بواسطه پایبندی بیشتربه خاطرات وگذشته ها، بیشتر ازهرکسی با این ماه انس داریم. اتفاقاً عین این مطلب درمورد محرم و حتی نیمه شعبان نیزصادق است. با آغاز هریک ازاین مراسم ها ومناسبت ها یاد گذشته ها می افتیم. یاد آنهایی که اکنون درمیانمان نیستند. با شنیدن مناجاتهای قدیمی ومخصوصاً اذان مرحوم موذن

زاده، یاد روزه گرفتن درروزهاي دراز تابستان واذان ها ومناجاتهای سحری درپشت بام خانه های قدیمی می افتیم. یاد مساجدی می افتیم که درروزگاری نه چندان دور جوانانی ازنسل آب وآفتاب بر (علیهم السلام) درمورد این ماه آورده شده است. خداوند تعالی درطی سه شب ازاین ماه ( لیالی قدر) تقدیر بندگان خویش را رقم می زند. درروایات آمده است که دعای معروف جوشن کبیر(که دراین شبها خوانده میشود) فرشتگان درگاه الهی را درآرزوی فرود به کره خاکی واستفاده ازفیوضات این ماه می گذارد.

« التماس دعا»

ادامه نوشته

تنها تو

 

هــــمــــــه را مي شـــنـــوم مي بـيــنــــم

 

                                من به اين جمله نمي اندیشم

 

به تو مي انديشم اي سرا پا همه خوبی

 

                                تك و تنها به تو مي انديشم

                                      همه وقت

                       همه جا

من به هر حال كه باشم به تو مي انديشم

 

                                  تـو بــدان اين‌‌‌ را ،تنهاتو بدان

                                  تـو بمان با من ،تنها تو بمان 

 

جای مهتاب به تاریکی شب ها تو بتاب

من فدای تو به جای همه گلها تو بخند

 

                       اینک این من که به پای تو در افتادم باز

                                ریسمانی کن از آن موی دراز

 

                                                               تو بگیر

                                                         توببند              

خواب ناز

  

تولد

HAPPY  BIRTH DAY  TO  ME

 

 

خدایا دریاب مرا

 

 

 

 می خواستم زندگی کنم، راهم را بستند!

 ستایش کردم، گفتند خرافات است!

 عاشق شدم، گفتند دروغ است!

 گریستم، گفتند بهانه است!

 خندیدم، گفتند دیوانه است!

  دنیا را نگه دارید؛

                               می خواهم پیاده شوم...                             

                                                                                          دکتر شریعتی 

 

نازنینم!

 

نازنينـــــــــــــــــــم !

بي تو اينجا نا تمام افتاده ام

پخته اي بودم که خام افتاده ام

گفته بودي تا که عاقلتر شوم

آه ، مي خواهي مگر کافر شوم

من سري دارم که مي خواهد کمند

حالتي دارم که محتاجم به بند

کاشکي در گردنم زنجير بود

کاشکي دست تو دامنگيربود

عقل ما سرمايه دردسر است

من جهان را زير وبالا کرده ام

عشق خود را در تــــــو پيدا کرده ام

من دگر از هر چه جز دل خسته ام

عهد ياري با دل دل بسته ام

بر لب تو خنده مجنوني ام

خنده تو رنگي از دلخونيم 

 

 

 

عشق یعنی...

عشق یعنی راه رفتن زیر باران

                               عشق یعنی من می روم تو بمان

عشق یعنی آن روز وصال

                             عشق یعنی بوسه ها در طوله سال

عشق یعنی پای معشوق سوختن

                             عشق یعنی چشم را به در دوختن

 عشق یعنی جان می دهم در راه تو

                            عشق یعنی دستانه من دستانه تو

عشق یعنی میمیرم دوستت دارم تورو

                     عشق یعنی می برم تا اوج تورو

عشق یعنی حرف من در نیمه شب

                            عشق یعنی اسم تو واسم میاره تب

عشق یعنی انقباضو انبساط

                            عشق یعنی درد ه من درده کتاب

عشق یعنی زندگیم وصله به توست

                           عشق یعنی قلب من در دست توست

عشق یعنی عشقه من زیبای من

                           عشق یعنی عزیزم دوستت دارم

به نگاهی

شهر من ، شهر دل است

عاشقی شغل من و پيشه ی من شيدايی ست

خانه ام پشت خرابات مغان ، کوچه ی عشق وجنون

جنب ميخانه ی حافظ باشد

من مهاجر هستم

دير سالی ست که از کشور روح

از بهشت جاويد ، پدرم رانده شده است

پدرم ساکن ان باغی بود

که در ان جويی از شير وشکر ، شهد وعسل جاری بود

ميوه از شاخ درخت ، در دهانی افتاد

پدرم در گذر وسوسه ها

همه ی روضه ی رضوان به دو گندم بفروخت

من امروز همه ی دنيا را ، ميفروشم به جويی مهر وکمی عشق

و دگر هيچ ، همين

ساليانی ست در اين شهر ، گيوه ها فرسودند

پاها را بنگر ، کوچه پر ابله است

چشم من را بنگر که چه خسته است ز بيداريها

نازنينم ديريست که به هر کوچه ، به هر خانه

به هر پنجره ای و به هر برکه ی اب

و به هر شاخ درخت و به هر قله ی کوه

عشق را ميطلبم

ساليانی ست به روز و به تاريکی شب

و بر اين گنبد فيروزه تو را ميطلبم

نازنينم ، من جنت را نه به گندم ، نه به جو

می فروشم به نگاهی ، اهی !!

نوروز

این بار می خواهم هفت سین عید را با یاد تو بچینم

سبزه را با یاد روی سبزه ات

سمنو به یاد

شیرینی لبخندت

سایه دانه به رنگ چشم

سرکه با یاد ترشی مهربانیت

سیب با یاد تردیه گونه هایت

سکه با یاد درخشش قلبت

سیر با یاد تندی کلامت

 دوستت دارم

 

 

 

نوروز پاسداشت عشقهای کوچکی است که زنده مانده اند و روز تعظیم در برابر عشق های بزرگی که عظمت را کوچک می دانند.پس به تو در نوروز سلام می کنم که بزرگترین عشق این کوچکی.

 

I LOVE YOU

يک متن عاشقانه زيبا

دستانم گرمي دستانت را مي خواهد پس دستانم را به تو ميدهم

 

قلبم تپش قلبت را مي خواهد پس قلبم را به تو ميدهم

 

چشمانم نگاه زيبايت را مي خواهد پس نگاهم از آن توست

 

عشقم تمامي لحظات تو را مي خواهند وبراي با تو بودن دلتنگي ميکنند

 

دل من همانند آسمان ابري از دوري تو ابري است

 

درخشش چشمانم همانند خورشيد درخشان انتظار چشمانت را مي کشند

پس بدان اگر پروانه سوختن شمع را فراموش کند من هرگزفراموشت نخواهم کرد.

 

عاشـــــــقـــــــــانـــــــه دوســــــتت خواهــــــــــم داشـــــــــــت.

وقتی نیستی هر چی اشکه تو چشامه

از عذاب رفتن تو می سوزم تو اوج غربت
واسه ی بودن با تو ندارم یه لحظه فرصت
اینجا اشکه تو چشام به کسی نشون ندادم
اگه بشکنه غرورم خم به ابروم نمیارم
وقتی نیستی هر چی غصه است تو صدامه
وقتی نیستی هر چی اشکه تو چشامه
از وقتی رفتی دارم هر ثانیه از غصه ی رفتنت می سوزم
کاشکی بودی و می دیدی که چی آوردی به روزم
حالا عکست تنها یادگاره از تو
خاطراتت تنها باقیمونده از تو
وقتی نیستی یاد تو هر نفس آتیش میزنه به این وجودم
کاش از اول نمی دونستی من عاشق تو بودم

 

ادامه نوشته

مجنون به لیلی

ای شمع نهان خانه ی جان

 

پروانهی خویش را مرنجان

 

ای درد وغم تو راحت دل

 

هم مرهم وهم جراحت دل

 

قند است لب تو گر توانی

 

از وی قدری به من رسانی

ادامه نوشته

جدایی

بنام عشق وعاشقی که دنیایم تو هستی

از  راه دور تو را می پرستم ای قبله ی امید من...

از راه دور به تو عشق می ورزم تا دیگر این فاصله ها را احساس نکنی...

از راه دور درد ودلهای خودم را به تو می گویم...وتورا در آغوش محبت های خودم می فشانم...

آری از همین راه دور نیز  می توان دست در دستانم بگذاری...وبا هم قدم بزنیم...

به خواب عاشقی می روم تا این رویا برایم زنده شود...

خاطره هایمان را همیشه در ذهنم مرور می کنم وهیچگاه نمی گذارم خاطره های لحظه ی دیدارمان از ذهنم دور شود...

این فاصله را با محبت و عشقم از بین می برم  وکاری می کنم همیشه احساس کنی در کنار منی...

واین است برایم یک خواب عاشقانه،خواب نگاه به چشمان هم،خواب با هم بودنمان آری...

واین است یک فاصله ی عاشقانه

 

قطره قطره پاک خواهد شد
همنشینِ خاک خواهد شد
روزگاری در همه محفل ها
برایش سینه ها چاک خواهد شد
هر کس یادی از او بشنود
نم نمک مستِ میِ تاک خواهد شد
از بیمِ دردِ فراقش روزگار
عجینِ بارانِ نمناک خواهد شد
کسی کو زیادش آسان برفت
باقی عمرش به لاک خواهد شد
زمانه الباقی به کارش می کشد
نخورده می عشق هلاک خواهد شد